FAKTURY PAPIEROWE I ELEKTRONICZNE

Nie można przechowywać kopii faktur wyłącznie w formie elektronicznej (bez ich drukowania), nawet jeśli istnieje możliwość ich odtworzenia w postaci wydruku, skoro oryginały faktur VAT miały postać drukowaną (interpretacja indywidualna z dnia 2 marca 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy).

Podatnicy są obowiązani przechowywać oryginały i kopie faktur oraz faktur korygujących, a także duplikaty tych dokumentów do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Dokumenty te przechowuje się w oryginalnej postaci, w podziale na okresy rozliczeniowe i w sposób pozwalający na ich łatwe odszukanie. Dotyczy to odpowiednio faktur i faktur korygujących oraz duplikatów faktur wystawionych lub otrzymanych w formie elektronicznej.

Nie ma możliwości przechowywania w formie elektronicznej faktury, którą przekazano kontrahentowi w formie papierowej. Przepisy nie przewidują, aby podatnicy mogli przechowywać w postaci elektronicznej dokumenty, kopie faktur sprzedaży wystawianych w formie papierowej, z możliwością ich wydruku dopiero w przypadku zaistniałej potrzeby.

Przeciwnie, przepisy nakładają na podatnika obowiązek przechowywania kopii faktur sprzedaży i faktur korygujących w takiej postaci, w jakiej powstały w momencie wystawienia oryginałów tych dokumentów, wskazując jednocześnie na odrębność tych zasad dla faktur wystawionych w formie elektronicznej.

Więcej na ten temat dowiesz się pisząc do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com

SPRZEDAŻ KOLEKCJI

Przychody uzyskiwane ze sprzedaży elementów kolekcji, dokonanej po upływie pół roku od ich nabycia, nie są przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz przychodami z odpłatnego zbycia innych rzeczy. Tak uważa Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (interpretacja indywidualna z dnia 16 grudnia 2009 r.).

Jednym z podstawowych warunków dla zakwalifikowania przychodów jako uzyskiwanych z pozarolniczej działalności gospodarczej jest prowadzenie działalności zarobkowej w sposób zorganizowany i ciągły.

Obowiązki podatkowe zależą od okoliczności uzyskania przychodów. W sytuacji, gdy sprzedaż rzeczy dokonywana jest przez podatnika w sposób ciągły i zorganizowany, we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, w celu zarobkowym, tzn. z nastawieniem na zysk, wówczas posiada znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.

Natomiast gdy sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej i została dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu zwane odpłatnym zbyciem rzeczy.

Więcej na ten temat dowiesz się pisząc do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com

AKCYZA NA GAZ ZIEMNY SPRĘŻONY (CNG)

W najbliższym czasie nie są przewidywane zmiany w opodatkowaniu akcyzą dla gazu ziemnego sprężonego (CNG) przeznaczonego do napędu silników spalinowych.

Takiej odpowiedzi udzielił w dniu 17 marca 2010 r. na interpelację poselską podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów Jacek Kapica.

W obecnym stanie prawnym, stawka akcyzy na gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe objęte pozycją CN 2711 oraz gazowe węglowodory alifatyczne objęte pozycją CN 2901 w stanie gazowym, przeznaczone do napędu silników spalinowych (w tym CNG) wynosi 11,04 zł/1 gigadżul (GJ).

Wysokość krajowej stawki na CNG wynika bezpośrednio z minimalnego poziomu opodatkowania gazu ziemnego przeznaczonego do napędu silników spalinowych określonego w tabeli A załącznika I dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, który wynosi 2,6 euro/GJ.

Oznacza to, że przy obowiązującym na rok 2010 kursie euro w wysokości 4,2450 zł/euro krajowa stawka akcyzy wypełnia jedynie kryterium minimum unijnego.

Należy jednak wyraźnie zaznaczyć, iż do ww. węglowodorów w stanie gazowym przeznaczonych do napędu silników spalinowych do dnia 31 października 2013 r. stosuje się zerową stawkę akcyzy.

Zatem gaz ziemny sprężony (CNG) nie jest obecnie w praktyce obciążony podatkiem akcyzowym. Cena detaliczna gazu ziemnego sprężonego (CNG) wynosiła w dniu 22 marca 2010 r. na stacji tankowania w Warszawie przy ul. Kasprzaka 25 2,22 zł/m3.

Biorąc pod uwagę aktualne średnie ceny detaliczne, według notowań Polskiej Izby Paliw Płynnych, oleju napędowego ON – 4,09 zł/l, w tym akcyza – 1,048 zł/l, i benzyny silnikowej Pb 95 – 4,50 zł/l, w tym akcyza – 1,565 zł/l, paliwo to jest znacznie bardziej konkurencyjne w stosunku do konwencjonalnych paliw ciekłych.

Więcej na ten temat dowiesz się pisząc do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com

EWIDENCJA PRZEBIEGU POJAZDU

Warunkiem zaliczenia wydatków związanych z eksploatacją samochodu osobowego do kosztów uzyskania przychodów jest prowadzenie przez podatnika ewidencji przebiegu pojazdu.

Brak ewidencji przebiegu pojazdu lub prowadzenie tej ewidencji w sposób niepozwalający na stwierdzenie ww. warunków powoduje, że wydatek poniesiony z tytułu używania samochodu osobowego niestanowiącego składników majątku podatnika, w tym także na podstawie zawartej umowy użyczenia, nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów (interpretacja indywidualna z dnia 22 kwietnia 2010 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie).

Więcej na ten temat dowiesz się pisząc do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com

JEDNORAZOWA AMORTYZACJA MOTOCYKLA

W interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że mały podatnik ma prawo zastosować jednorazowy odpis amortyzacyjny od środka trwałego jakim jest posiadany przez niego motocykl.

Więcej na ten temat dowiesz się pisząc do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com

WPIS GOŚCINNY

Budowla w budynku, czyli ile jest cukru w cukrze

Próba nowelizacji Ustawy Prawo budowlane, zamierzana w Ustawie z dnia 23 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, skierowana przez Prezydenta RP do Trybunału Konstytucyjnego wprowadziła sporo zamieszania, chociaż jeszcze nie obowiązuje.

Powstało ono na tle zmiany definicji obiektu budowlanego, za który uznawany jest również budynek.

W jeszcze aktualnie obowiązującym brzmieniu definicja ta wygląda w następujący sposób:
• ilekroć jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.

Po nowelizacji przepis ten miałby mieć następujące brzmienie:
• ilekroć jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi służącymi do eksploatacji tego budynku.

W związku z zamierzaną zmianą definicji budynku jako obiektu budowlanego, z czegóż wnika to zamieszanie. Ano wynika ono z tego, że interpretatorzy gminni wyciągnęli takie ot wnioski:
• skoro w skład budynku wchodzą również instalacje i urządzenia służące jego eksploatacji i jeżeli w budynku zainstalowane będą urządzenia techniczne oraz ich części budowlane wraz z fundamentami pod nie spełniające definicję budowli (art. 3 pkt. 1 lit. b, pkt. 3 ustawy Prawo budowlane – definicja ta w wyniku nowelizacji nie ulegnie zmianie), to w takich okolicznościach stanowiły one będą samodzielny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości – odrębny od opodatkowania samego budynku!

Gminni interpretatory prawa zaczęli snuć sen o podatkowym eldorado, gdyż podstawa opodatkowania w przypadku budowli będącej urządzeniem technicznym ustalana jest od jej wartości, a ta często znacznie przekracza wartość samego budynku, który ją skrywa.

O ile można zrozumieć, że pieniądz podatkowy wszakże „pecunia non olet”, to już trudno jest zrozumieć dlaczego zapach ten mąci umysły tak dalece, że aż „straszno” i „śmieszno” zarazem.

Dlaczego straszno? Straszno jest z tego powodu, że budowlą – urządzeniem technicznym wraz z jego częściami budowlanymi może być tylko to, co nie jest budynkiem. Budynek zaś to taki obiekt budowlany, który nie jest budowlą.

W skład zaś takiego budynku wchodzą wszystkie te instalacje i urządzenia, które wespół z nim stanowią całość służącą jego eksploatacji w takim zakresie, w jakim ustalono jego przeznaczenie.

Oznacza to, np. że jeżeli będzie to budynek kotłowni, to jego integralną, prawnie i funkcjonalnie nieodłączną częścią składową jest zarówno fundament pieca, choćby przez to, że jest w sposób trwały związany z substancją budynku, jak i sam piec.

Takie przykłady można by mnożyć w nieskończoność i zawsze będzie wychodziło, że to co jest w budynku nie może być odrębną budowlą.

Na zakończenie należy powiedzieć jeszcze dlaczego śmieszno. Ano śmieszno dlatego, że próba interpretowania znowelizowanych przepisów do złudzenia przypomina wątek polskiej komedii filmowej, w którym jegomość o określonym ilorazie inteligencji prowadził badania: ile jest cukru w cukrze.

Parafrazując należałoby powiedzieć: ile jest budowli w budynku. Konia z rzędem należałoby dać takiemu mądrali, który by nie dla hecy, ale dla „pecunia non olet” ludziom rozumnym taką zbitkę pojęciową logicznie udowodnił.

doradca podatkowy

ULGA W SPŁACIE ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH

Ministerstwo Finansów nie zamierza wprowadzić zmian w zasadach udzielania ulg w spłacie podatków.

Nie przewiduje się wprowadzenia obligatoryjnego udzielania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych przez organ podatkowy, w sytuacji spełnienia przez przedsiębiorców określonych kryteriów. Tak wynika z odpowiedzi na interpelację poselską udzieloną w dniu 26 lutego 2010 r. przez Macieja Grabowskiego, Podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów.

Ordynacja podatkowa przewiduje możliwość udzielania, na wniosek podatnika, ulg w spłacie zobowiązań podatkowych w następujących formach:

1) odroczenie terminu płatności podatku lub rozłożenie zapłaty podatku na raty,

2) odroczenie lub rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetek określonych w decyzji,

3) umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej; umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

Przesłankami udzielenia ulg w spłacie zobowiązań podatkowych jest ważny interes podatnika lub interes publiczny.

Przepis ten, posługując się pojęciami ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, jednocześnie ich nie definiuje ani też nie odsyła do innych aktów prawnych.

Pojęcia ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego są pojęciami niedookreślonymi, które nie mają stałej treści - pojęcia te mają odrębną treść znaczeniową w zależności od kontekstu sprawy. Dlatego też ich treść powinna być oceniana z uwzględnieniem konkretnych okoliczności występujących w danej sprawie.

W tym zakresie istnieje bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, które wskazuje, jakie okoliczności powinny być brane pod uwagę przy ocenie przesłanek udzielania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych - ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego.

Uszczegółowienie przesłanek uprawniających organy podatkowe do udzielania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych jest niemożliwe i zachodzi poważna obawa, że pewne sytuacje społeczno-gospodarcze lub zdarzenia mogące wpływać na sytuację materialną podatników, zachodzące często nagle i wymagające szybkiej reakcji, mogłyby zostać nieobjęte tym przepisem.

Ponadto należy mieć na uwadze, że ww. ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, udzielane przedsiębiorcom, stanowią, zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego, pomoc publiczną. Pomoc taka jest dopuszczalna tylko w ściśle określonych sytuacjach, wynikających z obowiązującego na terytorium Polski prawodawstwa Wspólnoty Europejskiej oraz polskich unormowań.

Organ podatkowy może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych podatnikom prowadzącym działalność gospodarczą, jeżeli oprócz przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego zostaną spełnione ww. warunki, a mianowicie:

1) ulgi te nie stanowią pomocy publicznej,

2) ulgi te stanowią pomoc de minimis w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis,

3) ulgi stanowią pomoc publiczną udzieloną na cele wymienione enumeratywnie w Ordynacji podatkowej (m.in. na szkolenia, zatrudnienie, na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw).

Udzielanie ulg w spłacie podatków należy co do zasady traktować jako jedną z form pomocy udzielanej przedsiębiorcom przez państwo lub samorząd. Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie regulują kwestii dotyczących pomocy publicznej.

Kwestie pomocy publicznej reguluje ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, która mianem pomocy publicznej określa pomoc państwa spełniającą przesłanki określone w art. 107 ust. 1 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Ponadto zasady dopuszczalności udzielania pomocy publicznej określają przepisy traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 107 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wsparciem dla przedsiębiorców uznawanym za pomoc publiczną jest wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi, co powoduje niezgodność ze wspólnym rynkiem.

Przewidziane w Ordynacji podatkowej ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych mają charakter wyjątkowy i stanowią odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania. Dlatego też równie wyjątkowy charakter muszą mieć okoliczności uzasadniające zastosowanie przez organ podatkowy wskazanych w ustawie ulg.

Z tych też względów ustawodawca odstąpił od automatycznego stosowania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych i pozostawił organowi swobodę decyzji co do zastosowania bądź odmowy przyznania ulgi.

Uznaniowość decyzji organu, jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie, wyraża się w możliwości negatywnego dla podatnika rozstrzygnięcia nawet w sytuacji zaistnienia przesłanek zastosowania ulgi.

Jednak w każdym przypadku organ podatkowy jest zobligowany do ustalenia i oceny wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych pod kątem istnienia przesłanek do zastosowania ulgi.

W przypadku decyzji uznaniowej organ podatkowy zobowiązany jest w sposób czytelny, umożliwiający kontrolę poszczególnych etapów rozumowania, zaprezentować wszystkie przesłanki faktyczne i interpretacyjne swojego wnioskowania.

Chcesz wiedzieć jak prawidłowo napisać wniosek o ulgę w spłacie podatków, napisz do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com