MIESZKANIE Z MIEJSCEM POSTOJOWYM. STAWKA VAT

Jeżeli miejsce postojowe znajduje się wewnątrz budynku, nie jest lokalem użytkowym, jeśli jest sprzedawane łącznie z lokalem mieszkalnym. Niewłaściwe jest też stosowanie odrębnej - podstawowej - stawki podatku VAT na sprzedaż takich miejsc postojowych.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku VAT właściwej dla lokalu mieszkalnego. Tak wynika z wyroku z dnia 17 listopada 2010 r. wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.

Sąd ten orzekł, że nie można uznać za lokal użytkowy miejsca postojowego wewnątrz budynku w sytuacji, gdy prawo do korzystania z takiego miejsca jest sprzedawane łącznie z lokalem mieszkalnym. W takim przypadku miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży i niewłaściwa jest praktyka zastosowania dla sprzedaży takich miejsc oddzielnej stawki podatku, jak dla lokali użytkowych (stawka podstawowa VAT) od stawki obniżonej obejmującej sprzedaż lokali mieszkalnych (I SA/Bk 362/10).

WYŻSZE STAWKI PODATKÓW I OPŁAT W 2012

Wzrosną stawki opłat i podatków lokalnych na 2012 r. Jest już projekt nowego rozporządzenia Ministra Finansów w tej sprawie.

Jak co roku nowe górne granice stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych ogłosi w obwieszczeniu Ministra Finansów. Podwyżce ulegną górne granice stawek kwotowych podatku od nieruchomości, podatku od środków transportowych, opłaty targowej, opłaty miejscowej, opłaty uzdrowiskowej, opłaty od posiadania psów.

Ostateczna wysokość ww. podatków i opłat zależy od poszczególnych rady gminnych, które podejmują uchwałę w tej sprawie. Coroczną zmianę górnych granic stawek kwotowych obowiązujących w danym roku podatkowym w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie (w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego).

KABINA DLA PALACZY A KOSZTY PODATKOWE

Koszty poniesione przez podatnika w związku z zakupem kabiny dla palaczy z przeznaczeniem dla potrzeb pracowników oraz w związku z zakupem kabiny dla palaczy z przeznaczeniem dla potrzeb klientów lokalu gastronomicznego, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Tak uważa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja indywidualna z dnia 18 sierpnia 2011 r.).

Zakup kabiny dla palaczy przeznaczonej zarówno dla pracowników podatnika, jak i dla klientów podatnika odwiedzających lokal gastronomiczny, stanowi koszt uzyskania przychodu. Albowiem wydatek na zakup kabiny dla palaczy jest poniesiony pośrednio w celu osiągnięcia przychodu poprzez poprawę warunków pracy pracowników oraz standardu obsługi klienta w lokalu gastronomicznym. Ponadto, wydatek na zakup kabiny dla palaczy nie został umieszczony w katalogu wyłączeń określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Kabina dla palaczy ustawiona w wynajmowanym obiekcie nie stanowi inwestycji w obcych środkach trwałych, ponieważ w każdym czasie kabina może być odłączona od substancji obiektu. Kabina dla palaczy będzie podlegać amortyzacji jako środek trwały o wartości wyższej niż 3.500 zł z przewidywanym okresem używania dłuższym niż rok, wykorzystywanym na potrzeby działalności gospodarczej podatnika.

NIEODPŁATNE USTANOWIENIE SŁUŻEBNOŚCI 2011

Czasem będzie podlegać opodatkowaniu, czasem nie. Nabycie przez osoby fizyczne praw majątkowych wykonywanych na terytorium Polski, tytułem nieodpłatnej służebności podlega podatkowi od spadków i darowizn.

Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze nieodpłatnej służebności z chwilą ustanowienia tego prawa. Do określenia podstawy opodatkowania przyjmuje się wartość powtarzających się świadczeń, czyli prawa służebności.

Jednakże to czy będzie opodatkowane zależy jaki charakter ma służebność. Tak wynika z interpretacji Ministra Finansów.

Nabycie przez osoby najbliższe będzie zwolnione z podatku. W przypadku nieodpłatnego nabycia rzeczy lub praw majątkowych tytułem darowizny przez osoby zaliczone do I grupy podatkowej - niewymienione w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn jako zwolnione z podatku - nabycie to podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach, z uwzględnieniem kwoty wolnej i skali podatkowej, określonej dla tych nabywców, a także zwolnień i ulg podatkowych.

OBRAZY WŁASNORĘCZNIE MALOWANE. STAWKA VAT 2011

Dostawa dzieł sztuki takich jak obrazy dokonywana przez podatnika będącego ich twórcą podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy zastosowaniu stawki w wysokości 8%.

Tak uważa Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (interpretacja indywidualna z dnia 11 lipca 2008 r.).

REKLAMA CZY REPREZENTACJA? NADAL BRAK JASNOŚCI

Mimo wielu nowelizacji przepisów ustaw o podatkach dochodowych nadal pojawia się problem - czy wydatki na prezenty z logo firmowym stanowią koszty uzyskania przychodu. Trudność polega na ustaleniu, czy przekazywany gadżet z logo firmy, o wartości 100 zł jest jeszcze reklamą, czy już reprezentacją.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych lub ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Koszty reprezentacji zostały wymienione jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Od dnia 1 stycznia 2007 r. nie stanowią kosztu uzyskania przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Zatem sprawa powinna być prosta, koszty poniesione na reklamę w całości powinny stanowić koszty uzyskania przychodów. Z uwagi jednak na brak legalnych definicji pojęć "reprezentacja" i "reklama" ocena jakie wydatki na reklamę czy reprezentację można zaliczyć w koszty podatkowe wcale nie jest łatwa.

REFAKTUROWANIE MEDIÓW 2011

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r. (I SA/Ke 3/11) uznał, że w sytuacji rozliczania opłat za media we wspólnocie mieszkaniowej, w odniesieniu do wydatków, ponoszonych przez właściciela – związanych z utrzymaniem jego lokalu – mamy do czynienia z sytuacją, w jakiej wspólnota mieszkaniowa, od której jako od podatnika VAT dokonującego zakupu towarów i usług od podmiotu zewnętrznego, każdy jej członek jako konsument, nabywa towar i usługę.

Zatem zakup przez wspólnotę usług odprowadzania nieczystości, wywozu śmieci czy dostarczania wody i służących zaspokajaniu indywidualnych potrzeb każdego z członków wspólnoty powinien być refakturowany na członków wspólnoty ze wszystkimi konsekwencjami wynikającymi z przepisów ustawy o VAT.