UKRYTA DYWIDENDA W KOSZTACH WYNAGRODZEŃ

Wypłaty na rzecz wspólników spółki są często kontrolowane przez urząd kontroli skarbowej pod kątem ukrytej dywidendy. Wypłaty takie nie tylko zawyżają koszty uzyskania przychodów spółki, ale także stanowią działanie na szkodę spółki oraz naruszenie przepisów Kodeksu pracy.

Wypłaty z zysku w spółkach kapitałowych (podobnie dotyczy to spółdzielni), podlegają jednokrotnie opodatkowaniu, jeśli przyjmą postać tzw. ukrytej dywidendy.

Taka wypłata może nastąpić również w formie ukrytej dywidendy, która podlegać będzie tylko jednokrotnemu opodatkowaniu. Przez ukrytą dywidendę rozumie się zmniejszenie majątku spółki kapitałowej lub uniemożliwienie jego zwiększenia, na podstawie umowy spółki, oddziałujące na wysokość jej dochodu i niepozostające w żadnym związku z otwarcie dokonanym podziałem zysku.

Polski ustawodawca nie posługuje się tym pojęciem, nie sformułował jego definicji, ale wskazuje przypadki mogące mieć taki charakter i aby im zapobiec w art. 16 ust. 1 pkt 38 i 38a ustawy o podatku od osób prawnych, wyklucza możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodów:

- wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego;
- wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji;

Tak więc, ukryta dywidenda występuje najczęściej w postaci wszelkiego rodzaju świadczeń, które mogą otrzymać wszyscy lub niektórzy wspólnicy spółki, np. wypłat niewspółmiernie wysokiego wynagrodzenia za nadgodziny lub udzielenia pożyczek na warunkach odbiegających od rynkowych.

ZWOLNIENIA PODATKOWE ZAKŁADÓW PRACY CHRONIONEJ (AKTYWNOŚCI ZAWODOWEJ) A KOSZTY

Minister Finansów w dnia 5 marca 2010 r. odpowiedział na pytania podatników prowadzących zakłady pracy chronionej (zakłady aktywności zawodowej) dotyczące możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kwot uzyskiwanych przez pracodawców prowadzących zakłady pracy chronionej (zakłady aktywności zawodowej) z tytułu zwolnień podatkowych, tj. z podatku od nieruchomości oraz z zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

1. Prowadzący zakład pracy chronionej (zakład aktywności zawodowej) w stosunku do tego zakładu zwolniony jest, m.in. z podatku od nieruchomości - na zasadach określonych w przepisach odrębnych.

Uzyskane środki ze zwolnienia od podatku od nieruchomości prowadzący zakład pracy chronionej zobowiązany jest przekazać na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) - w wysokości 10% oraz na zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) - w wysokości 90%. Prowadzący zakład aktywności zawodowej zobowiązany jest natomiast przekazać środki z tego zwolnienia na zakładowy fundusz aktywności – ZFA.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika. Kosztami tymi są jednak m.in. podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy.

Ani ZFRON ani ZFA nie są, funduszami tworzonymi w ciężar kosztów. Tym samym przekazywane wpłaty na ZFRON (ZFA), odpowiadające środkom uzyskanym ze zwolnienia od podatku od nieruchomości, nie mogą stanowić kosztów podatkowych w momencie przekazania ich na tego rodzaju fundusz.

O ile nie ma podstaw do zaliczenia do kosztów podatkowych uzyskanych środków z tytułu wyżej wymienionego zwolnienia podatkowego w momencie ich przekazania na ZFRON (ZFA), to nie ma przeszkód, aby tymi kosztami były wydatki sfinansowane z tych funduszy (w tym pochodzące ze środków z tego zwolnienia), o ile wydatki te spełniają warunki ogólne dotyczące kosztów podatkowych.

2. Od 1 stycznia 2009 r. pracodawcy będący podatnikami, zarówno podatku dochodowego od osób prawnych jak i od osób fizycznych, mają możliwość uwzględniania wynagrodzeń w kosztach podatkowych na zasadzie memoriału. Stanowią one zatem koszt podatkowy okresu (miesiąca), którego dotyczą, pod warunkiem, że zostały wypłacone (postawione do dyspozycji) w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W razie niespełnienia tego warunku rozlicza się je kasowo, tj. w okresie w którym zostały faktycznie zapłacone (postawione do dyspozycji).

Kosztami uzyskania przychodów są wynagrodzenia w kwocie brutto (wszelkie jego składniki). Kwota wynagrodzenia brutto pomniejszana jest o zaliczkę na podatek dochodowy. Oznacza to, że kosztem podatkowym jest cała kwota wynagrodzenia, od którego obliczana i odprowadzana jest przez płatnika zaliczka na podatek dochodowy.

Jeżeli chcesz znać szczegóły dotyczące tej informacji, napisz do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com