CERTYFIKAT REZYDENCJI PODATKOWEJ

Płatnik pobrał w trakcie roku podatek u źródła według stawki wynikającej z ustawy, ponieważ podatnik nie przedstawił certyfikatu rezydencji. W okresie późniejszym podatnik dostarczył płatnikowi certyfikat. Kto ma prawo wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty? Czy uprawnienie to przysługuje tylko podatnikowi, czy również płatnikowi?

Zgodnie z art. 72 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się m.in. kwotę podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej. Na podstawie art. 75 § 1 ww. ustawy podatnik jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w sytuacji, gdy kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego przez niego podatku.

Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje również płatnikom, jeżeli:

a) w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od wysokości pobranego podatku,
b) w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od należnej,
c) nie będąc obowiązanymi do składania deklaracji, wpłacili podatek w wysokości większej od należnej.

Płatnik może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty tylko w sytuacjach powodujących uszczerbek w jego majątku, gdy na skutek własnych błędów zadeklarował oraz wpłacił podatek w wysokości większej od należnej albo większej od pobranej.
Z przedstawionego zapytania wynika, że nadpłata powstała na skutek pobrania przez płatnika od podatnika podatku w wysokości wyższej od należnej.

W takim przypadku nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 75 §2 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Po stronie płatnika nie powstała nadpłata, wobec czego nie jest on uprawniony do wystąpienia z żądaniem stwierdzenia nadpłaty. W opisanej sytuacji prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty przysługuje, na podstawie art. 75 § 1 tej ustawy, podatnikowi.

Jeżeli masz pytania dotyczące niniejszej informacji, napisz do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com

UMORZENIE I ZBYCIE CERTYFIKATÓW LUB JEDNOSTEK UCZESTNICTWA

Określenie skutków podatkowych wniesienia akcji do funduszu inwestycyjnego następuje niezależnie od skutków następujących na dzień zbycia (umorzenia) samych certyfikatów lub jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym. Są to dwie niezależne od siebie czynności, wywołujące odrębne skutki podatkowe.

Rozpatrując podatkowe konsekwencje zbycia (umorzenia) tytułów uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, należy zauważyć, iż kwota uzyskana ze zbycia (umorzenia) certyfikatów lub jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym stanowi przychód podatkowy, zaś wydatki na ich nabycie stanowią koszty uzyskania przychodu.

Do typowych kosztów warunkujących nabycie tytułów uczestnictwa zaliczyć należy zapłaconą cenę za certyfikaty inwestycyjne lub jednostki uczestnictwa oraz inne koszty bezpośrednio związane z tym zakupem (opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego itp.).

Na takim stanowisku stoi Ministerstwo Finansów (pismo z dnia 19 grudnia 2008 r.).

Chcesz znać szczegóły? Napisz do mnie: porachunki.podatkowe@gmail.com